Wszystko zaczęło się w mrocznych czasach komunizmu. Moi rodzice przyjechali wtedy do Krakowa na studia germanistyczne. Jako nastoletni buntownik studiowałem wszystko, byle nie niemiecki: historię, komparatystykę cywilizacji, kompozycję muzyczną i filologię indyjską. A i tak skończyłem, pracując głównie w tym języku. W Walkative! oprowadzam od 2018 roku i to najlepsza praca, jaką miałem. Wcześniej pracowałem w informacji turystycznej (polecam każdemu, kto uważa, że nie ma głupich pytań) oraz jako nauczyciel. Dzięki temu moje wycieczki są interaktywne - często wciągam gości do rozmowy i zadaję pytania. Mój tata pewnie wciąż żałuje, że zamiast tłumaczyć Goethego, zarabiam na życie opowiadaniem anegdot, ale ja uwielbiam tę pracę. Pozwala mi spędzać czas w pięknych miejscach z ludźmi z całego świata.

To był dla mnie wielki zaszczyt, gdy Żydowskie Muzeum Galicja kilkukrotnie zaprosiło mnie do tłumaczenia spotkań z Ocalałymi z Holokaustu dla studentów z Niemiec i Wielkiej Brytanii. Innym poruszającym momentem były 80. obchody wyzwolenia obozu Auschwitz-Birkenau. Razem z ekipą Walkative! opiekowałem się wtedy delegacją Ocalałych. Spotkanie z nimi twarzą w twarz było niezwykle wzruszające.

W Krakowie uwielbiam to, że mimo wielkości miasta wciąż czuć tu kameralną atmosferę, a pod niemal każdym budynkiem kryją się kolejne warstwy historii. Szczególnie bliska jest mi żydowska przeszłość miasta. Do dziś dziwię się, jak mało o niej wiedziałem, dorastając tutaj. W końcu stało się to, co nieuniknione: zacząłem uczyć się jidysz i hebrajskiego. Dołączyły one do mojej kolekcji języków (polski, angielski, niemiecki, hiszpański, francuski, hindi, sanskryt oraz podstawy farsi i łaciny).

Kiedy nie pracuję, najchętniej zaszywam się z książką w cichej kawiarni, najlepiej przy wegańskim ciastku (zawsze chętnie podpowiem, gdzie w Krakowie zjeść najlepiej!). Nie mogę jednak zbyt długo siedzieć w miejscu - w domu czekają na mnie cztery futrzaste potwory, które same się nie nakarmią.