7 niezwykłych londyńskich historii miłosnych - i gdzie ich szukać

1. Zatańcz wokół drzewa z Elżbietą I - Hatton Garden

W bocznej uliczce przy Hatton Garden ukrywa się Ye Olde Mitre. To malutki pub, z którym wiąże się urocza historia miłosna z czasów Tudorów.

Lokalna legenda głosi, że Elżbieta I zatańczyła tu kiedyś wokół drzewa wiśniowego z sir Christopherem Hattonem - swoim wielkim faworytem. Samej historii nie da się udowodnić. Jednak bliska relacja Hattona z królową i z tą częścią Londynu to już szczera prawda.

Hatton słynął na dworze ze świetnego tańca. To właśnie tym zwrócił na siebie uwagę królowej. Zrobił spektakularną karierę i został Lordem Kanclerzem. Elżbieta pomogła mu też przejąć część rozległych ogrodów biskupów Ely. Właśnie dlatego ta okolica do dziś nosi nazwę Hatton Garden.

W pubie Ye Olde Mitre zachowały się pozostałości starej wiśni, a co ważniejsze - związana z nią legenda.

Na własną rękę: Znajdź pub Ye Olde Mitre przy 1 Ely Court, zamów piwo i poszukaj starego drzewa. Taniec wokół niego z osobą towarzyszącą nie jest obowiązkowy.

2. Wypij drinka tam, gdzie Nell Gwyn wpadła w oko królowi - Theatre Royal Drury Lane

Życie miłosne Karola II sprawia, że dzisiejsze romanse wydają się dość nudne. Najsłynniejszą z jego wielu kochanek była Nell Gwyn - aktorka, komediantka i dawna sprzedawczyni pomarańczy.

W latach 60. XVII wieku Nell została gwiazdą Theatre Royal Drury Lane. Karol II był stałym bywalcem tego teatru. To właśnie tam podziwiał jej występy, zanim jeszcze zostali kochankami.

Ich związek trwał latami, a para doczekała się dwóch synów. Nell osiągnęła też coś, co udawało się nielicznym królewskim faworytom. Przez cały czas cieszyła się ogromną sympatią zwykłych ludzi.

Dzisiejszy budynek teatru nie pamięta czasów Nell, ponieważ Drury Lane przebudowywano kilkakrotnie. Co ciekawe, Theatre Royal stoi w tym samym miejscu nieprzerwanie od 1663 roku.

Na własną rękę: Nie potrzebujesz biletu na spektakl. Wpadnij na taras na drinka i wznieś toast za Nell i Karola. Zrób to około 360 lat po tym, jak król po raz pierwszy podziwiał jej występ.

3. Średniowieczny król i pomnik dla jego żony - Charing Cross

Jedna z najbardziej ruchliwych części Londynu kryje niezwykle wzruszającą historię miłosną.

Edward I poślubił Eleonorę Kastylijską w 1254 roku. Jak większość królewskich małżeństw w średniowieczu, początkowo był to czysty układ polityczny. Z czasem przerodził się jednak w wyjątkowo bliską relację. Para spędziła dużą część życia na wspólnych podróżach i doczekała się co najmniej piętnaściorga dzieci.

Gdy Eleonora zmarła w pobliżu Lincoln w 1290 roku, jej ciało powoli transportowano na południe. Miała spocząć w Opactwie Westminsterskim. Po pogrzebie Edward ufundował dwanaście misternie zdobionych kamiennych krzyży. Upamiętniały one miejsca, gdzie kondukt żałobny zatrzymywał się na noc.

Ostatni z nich stanął właśnie w Charing.

Kilka tygodni po śmierci żony Edward opisał ją w liście jako kobietę, „którą za życia czule miłowaliśmy, a po śmierci nie możemy przestać kochać”.

Oryginalny krzyż w Charing zniszczono w XVII wieku. Ozdobny pomnik przed dzisiejszą stacją Charing Cross pochodzi z epoki wiktoriańskiej i stoi nieco dalej od swojego średniowiecznego pierwowzoru.

Pod ziemią znajdziemy jednak jeszcze jedno upamiętnienie. Wspaniałe murale Davida Gentlemana na stacji Charing Cross przedstawiają średniowiecznych rzemieślników budujących oryginalny krzyż Eleonory.

Wskazówka: Zobacz krzyż przed stacją, a następnie zejdź pod ziemię, by obejrzeć murale. Potem przespaceruj się Villiers Street do Gordon’s Wine Bar i zajmij stolik przy świecach w piwnicy. Opowieść o średniowiecznej żałobie połączona z winem w klimatycznym lokalu to zaskakująco dobry pomysł na randkę.

4. Najbardziej skomplikowane małżeństwo Londynu - Greyfriars

Nie każda historia miłosna kończy się dobrze.

Izabela Francuska przybyła do Anglii w 1308 roku, by poślubić Edwarda II. Ich małżeństwo rozpadło się w spektakularny sposób. Przyczyniły się do tego zażyłe relacje króla z jego faworytami, w tym z Piersem Gavestonem i Hugonem Despenserem.

Ostatecznie Izabela wróciła do Francji. Tam nawiązała romans z wygnanym angielskim szlachcicem, Rogerem Mortimerem. W 1326 roku para najechała Anglię. Edward stracił władzę i musiał abdykować. Zmarł w zamku Berkeley rok później.

Mortimer i Izabela sprawowali faktyczną władzę w Anglii do 1330 roku. Wtedy rządy przejął jej nastoletni syn, Edward III, i skazał Mortimera na śmierć.

Najdziwniejszy jest jednak finał tej historii.

Kiedy Izabela zmarła w 1358 roku, pochowano ją w wielkim franciszkańskim kościele Greyfriars przy Newgate. Według przekazów złożono ją do grobu w płaszczu, który miała na sobie podczas ślubu z Edwardem pięćdziesiąt lat wcześniej - a wraz z nią pochowano zabalsamowane serce króla.

Trudno jednoznacznie ocenić relację Izabeli i Edwarda pod koniec ich życia. Określenie "historia miłosna" wydaje się tu zbyt proste. Jednak pochówek w stroju ślubnym z sercem męża, którego pomogła obalić, to niezwykle wymowny symbol ich skomplikowanego małżeństwa.

Na własną rękę: Odwiedźcie Christchurch Greyfriars Church Garden przy Newgate Street. Średniowieczny klasztor już nie istnieje, ale część jego dawnego terenu zajmuje dziś spokojny ogród. Usiądźcie wśród róż nad miejscem spoczynku Izabeli i kilku innych średniowiecznych królowych. I trzymajcie się mocno za ręce, gdy pojawi się duch Izabeli!

5. Zakochaj się w poecie z sąsiedztwa - Keats House, Hampstead

W grudniu 1818 roku 23-letni John Keats wprowadził się do Wentworth Place w Hampstead. Tuż obok mieszkała młoda kobieta, Fanny Brawne.

Zakochali się w sobie.

Świadectwem tej relacji są niezwykłe listy Keatsa do Fanny - namiętne, pełne zazdrości i skrajnych emocji. "Kocham Cię na zawsze i bez reszty" - pisał w jednym z nich.

Keats miał jednak problemy finansowe, a wkrótce potem jego zdrowie zaczęło się pogarszać. Na początku 1820 roku doznał krwotoku płucnego. Gruźlica uwięziła go w domu. On i Fanny byli zaręczeni, ale małżeństwo stało się niemożliwe.

Sytuacja była tym bardziej okrutna, że Fanny wciąż była na wyciągnięcie ręki. Mieszkała w sąsiedniej części Wentworth Place. Choroba Keatsa oznaczała jednak, że musieli zachować dystans. W jednym z listów poeta opisuje, jak przesiaduje w salonie, czekając tylko, by dostrzec ją w ogrodzie. W innym ostrzega, by tego dnia go nie odwiedzała z powodu ryzyka zakażenia.

A potem pada chyba najbardziej chwytające za serce zdanie:

"Kiedy wczoraj przechodziłaś obok mojego okna, przepełnił mnie taki sam zachwyt, jakbym widział Cię po raz pierwszy".

Jeszcze w tym samym roku Keats wyjechał z Hampstead do Włoch. Liczył, że cieplejszy klimat uratuje mu życie. Nigdy jednak nie wrócił - zmarł w Rzymie w lutym 1821 roku, w wieku zaledwie 25 lat. Fanny pozostała blisko jego rodziny. Listy miłosne pary przetrwały i do dziś można je zobaczyć w tym domu.

Na własną rękę: Odwiedźcie Keats House i przyległy ogród - to tam rozkwitało ich uczucie. Potem wybierzcie się na spacer po Hampstead Heath. Aby w pełni wczuć się w romantyczny klimat, napiszcie do siebie miłosne listy.

6. Wybierz się na czwarte wesele - St Bartholomew the Great

Najstarszy zachowany londyński kościół parafialny był świadkiem ślubów przez niemal dziewięć wieków. Jednak jego najsłynniejsze wesele to prawdopodobnie to, do którego nigdy nie doszło.

Kościół St Bartholomew the Great w Smithfield zagrał w filmie Cztery wesela i pogrzeb z 1994 roku. To tutaj zorganizowano tytułowy czwarty ślub. Właśnie ta produkcja sprawiła, że Hugh Grant stał się na całym świecie symbolem romantycznego, nieco nieporadnego Anglika.

To tutaj Charles przybywa na ślub Carrie i Hamisha, ale ceremonia zostaje nagle przerwana.

Sam kościół jest oczywiście znacznie starszy od filmu. Ufundowano go w 1123 roku. Niezwykłe normańskie wnętrze sprawia, że to jeden z najbardziej klimatycznych budynków w Londynie.

Na własną rękę: Zajrzyjcie do St Bartholomew the Great, by na własne oczy zobaczyć tę niesamowitą architekturę. Warto też wybrać się na jeden z regularnie organizowanych tu koncertów. Trudno wyobrazić sobie bardziej klimatyczne miejsce do słuchania muzyki na żywo.

7. Pocałunek w stylu Bridget Jones - Royal Exchange

Na koniec czas na najsłynniejszą współczesną londyńską singielkę.

Pod koniec Dziennika Bridget Jones główna bohaterka odkrywa, że Mark Darcy przeczytał jej pamiętnik. Gdy mężczyzna znika z mieszkania, Bridget wybiega za nim na śnieg w bardzo skąpym stroju. Ostatecznie znajduje go przed sklepem.

W filmie wygląda to tak, jakby scena rozgrywała się tuż za rogiem jej mieszkania przy Borough Market.

W rzeczywistości jest jednak inaczej.